"THE REAL ME :)"

So ayun.. wala akong maisip na magandang ititle dito..
i have already posted 100+ topics.
pero iilan ang comments.. i think mga nasa 80+ lang? >.< huhu.
pero okayy lang atleast may nagtitiyaga pa ding magbasa.
maski panget, at walang kalatuylatuy,dating itong blog ko.
im very proud to myself. dahil magiisang taon na itong blog ko..
I remember since when i was first handle a wordpress blog.
ni wala man lang akong kaidea idea kung paano ito gamitin..
i remember that day. it was march 30 ng mabigyan ako ng pagkakataon
ng aking kaibigan dito sa internet at isang kakilala sa HCG. at i know na kilala niyo na siya.. pero sa mga hinde pa nakakakilala siya si kuya daryll. in short kuya DA. , inde siguro ako naubusan ng tanong noon.. hanggang sa marealize ko na. a ganito pala.. a ganun pala... it's just like somehow related in friendster customization. pero mas maganda ito at mas organize,walang bugs,walang mashadong error in handling those requests. unlike sa friendster.. na ni minsan di ko naintindihan at maipaliwanag ang tunay na dahilan nila at purpose sa kompanyang iyon.
Mapalad ako noong araw na iyon.. and isa ako sa mga masusuwerteng tao na nakatanggap ng ganitong oppurtunidad para sa ganoon na lamang na bagay..
it worth money and costs an amount of money,
yan ang maari kung masabi sa blog na ito.
reliable ang host..
pero sa pagkakaalam ng akin nalalaman
ay sa tingin ko, kakilala ni kuya da. ang mayare ng host neto ngayon .
ayun hula ko lang yun..
and that day,kinabukasan graduation day ko na..
may last day of being an high school student.
for being in my collegiate days.
sakto nga naman..
dito ko lahat nalagay ng interests,
nalalaman at kung ano ano pang..
kachorbahan...
and i don't regret anything na pinaglalagay ko dito.
basta ang mahalaga enjoy kayong nagbabasa neto kahit
obvious at talagang nakakabored itong
personal site ko.. pero nasa sa inyo na din.
kung ano ang iisipin niyo.. xD...
mahirap mag kuwento. mahirap magpaikot ng dila sa sariling upuan.
mahirap..
Oo lahat ng ginagawa ko ngayon ay mahirap..
pero habang may lumalabas sa aking isipan,
di dapat pigilan,dapat ilabas lahat lahat...
so ayun. ito ang naging tema ko sa pagsusulat ko sa buong buhay ko sa pag bloblog. and this was my 2nd blog. and the first one was
in friendster blog. something like na naka subdomain siya like this.
http://www.blog.friendster.com/ayehempty something like that ata yung link nung aking blog noon sa fs. pero that was a long time ago posts.
and never visited...
peroo,with this blog. i learn this from every other people.
na nakapalibot sa akin..
mga blog prends as well..
mga iniidolo ko noon sa pag eedit ng friendster noon
tinitingala ko sila.
pero inde ko alam na magiging isa ako sa mga taong tutulong..
i can't imagine.
how HCG. has help many people out of this internet days..
and that old days would always remain in my heart..
dahil sa blog ko na ito.
madame akong nasasabe..
nasasabing hindi ko nasasabi.
drama man ang dating sayo.
i don't care.. dahil wala akong layunin sa pagsusulat kundi ang
magkunwento ng aking buhay. haha. sorry po sa harsh word >.< so ayun.. i think dito na lang magtatapos itong aking entry for this. .

regards,
ayeh

So ayun.
antagal ko din atang di nakapagpost dito sa blog.?
almost a day din.. bago ako ganahan.
grabe. ang tamad tamad ko magkuwento.
ngayong nakaraang mga araw.
ang tanging gawa ko lang sa buhay ay.
kumain,matulog,pumasok sa eskwela at magfacebook.
pero ngayong linggo lang ulet nagbago ang buhay ko.
this last sunday. January 31,2010.
kame ng mga kachurchmates ko ay dumayo sa aming mother church.
para ganapin ang kanilang ika labindalawang taon sa pagpapagal(12 year) so yea.. kahit kame ay pinagprepare ng special number at hinde natuloy ay okayy lang. atleast. may mga natutunan ako sa araw na iyon. xD. ang maging totoo sa sarili at maging mapakumbaba.
kahit ano mang natatanggap mong achievements,talents,at katalinuhan from GOD. be HUMBLE instead kesa ibrag at ipagyabang mo.. dahil kahit sabihin nating madame pa ding tao ang may relihiyon na walang malinaw na relasyon sa kanya ay wala pa ding saysay.
salamat sa talent na ito.
dahil kahait dito lang..
maipapakita ko na sa kanya kung paano ako magworship.
at handa akong ipagamit ito. anytime,anywhere kung kinakaylangan niya.
minsan naihahambing ko na lang ang makamundo at makakristiyano sa
tema ng musika at awitan.
dahil dito.. madame akong naging karanasan sa dalawang bandang ito.
pero san nga ba ako sa dalawa.. kahit ako nahihirapan ako kung saan talaga lalagay.
pero sabi ng isa kung kasamahan sa aming church.
di naman daw masama ang may alam ka sa worldy songs.
dahil doon.. mas lalawak ang kaalaman mo,. at passion sa music.
dahil kung isang genre ka lang magiistay.
u’ll never be that flexible.. pero kelangan mo pa din tignan
ang mensahe ng kanta.
salamat na din pati sa karanasan na ito.
dahil doon..
kame ng isa kong christian din ay nagbabalak magbuo ng banda.
in LPU na kayang sumabay sa kahit anong meron sila .
ang it’s great oppurtunity na mapasama bilang isa sa miyembro noon pag nagkataon at papalarin.
dahil kung papalarin yun.
maari akong maging, sec. voice and bassists/rythmns , drummer. :>.
basta. i can’t wait and still..
magkakaroon ng battle of the bands in this coming foundation day.
still..
ilang buwan na lang pero. hinde pa din handa..
kailangan pang magsanay sa nalalaman.
tamang disiplina at emotionally and mentally matured lang
sa paghawak ng intruments ok na..
minsan may time para magreveal ng sariling nalalaman.
inde kelangan lahat..
kelangan magaling ka magtago at marunong ka din magdala. xD..
so ayun.. mahirap talaga,kelangang panindigan ang nasimulan.
at matutong mahalin ang kung anong meron ka.
dahil kung mawala ito sayo.
wala kang magagawa.. xD

So yea. i miss everything in this forum..
andameng nagbago dahil nga sa biglang recession ng fs.
same thing din ang nangyare sa HCG.
pero.. dahil sa nabasa ko sa isang magazine kanina sa library.
sayang kung ang lahat lang sana ng staff’s ay nagtulong tulong.
sa pagpapanatili ng new projects..
siguro di ganun kalakas ang epekto neto sa buong forum.
dahil sa thousands of visitors na ang nawala.
at sa nakikita ko..
halos wala pa halos sa 1% ang nakikita ko. sa normal na page unique visitors.
pero hindi yun ang usapin dito.
wala lang talagang project. dahil nga sa social networking invasion ng facebook.
and still. may plano ang hcg in this month for another project.
and it will gonna be fun.
Ibabalik na ang chatbox.
so what pa?
see nio na lang sa forum hehe. :>.
so ayun..

Hello and good day sa tagabasa. so ayun..
another blog entry na naman.
naisip ko sarili ko..
and i just want to thank for what i achieve.
sipag,tiyaga,at pagsisikap.
self studies.. ayan ako… hanggang ngayon.
kung anong nakikita at naririnig..
copy cat dito xerox ng alam na tipa sa kajamming.
hanggang sa malaman ko ang alam niya.
heto ako.. im living between christian songs & worldly songs.
I sing and play them both,but impossibly at a time.. and im inspired for those peoples,group of bands,na they had get they want too.. pero di lahat ng taong nakakakuha ng gusto nila.
ay masaya..
kahit ako noon..
i don’t understand anything.
basta marunong ako..
nagtuturo ng alam ko sa mga peers ko,
linggo-linggo sa practice sa church for sunday worship.
ayun lang ba at ayun?
pumasok sa isip ko..
na hindi na ako nagiging masaya sa ginagawa ko..
dahil nga sa dalawang parehas na mundong ginagalawan ko..
Minsan..
doon sa mga marurunong na musician sa klase namin.
nilalagay ko ang sarili ko sa kanila.
tama ba ang ganito?
sa tingin mo kaya..
para saan tong ginagawa ko?
for fame lang.
fame are useless..
sikat ka nga.
sasabihin.
ay oo magaling/marunong yan.
pero.. andyan kadalasan nalilihis ang mga natuto..
at dahil diyan. di na siya magpapatuloy..
at ituturing ang sarili bilang nakakataas sa mga tao.
totoo dahil.
madame akong kilalang ganito.
lumaki ang ulo..
ni inde man lang nakapagpasalamat sa kanyang talent..
naisip ko na din to sa sarili ko.
kaya ako ngayong..
masaya na ako sa buhay ko..
kontento na ako..
kontento sa paraang may tahimik na buhay at nagaaral ng maayos..
at may pangarap para sa mga katulad ko.. .
sa totoo lang mahiget tatlong taon na ako dito.
at ilang buwan na lang ay magaapat na taon na sa nasimulan
at nahasang talento.. di ako nagsisi. dahil kahit ganito ako..
average type na learner, ay may ganitong sense patungkol sa musika.
hilig ko ang musika.. musika sa kalungkutan,kagalakan at pagpupuri..
ayan si ayeh..
ayan lang ang tanging maipagmamalaki niya.
kahit walang hitsura.
ito ang best asset ko.
ang talent ko at unting kaalaman sa computer .
kaya kahit ito lang ang nalalaman ko..
mahal ko to..
hinde ko na iiwanan to…
wala ng backslide , inde na uso yan.
dahil buhay ko na ito .
ang musika na dumadaloy sa ugat ko
mula sa namana ko sa aking mga magulang ..